Dat zijn de regels. Noem het dan ook zo!

Geplaatst | 27 juni 2011 | Reacties uitgeschakeld

Samen met een paar andere redacteuren werk ik aan een project. In een projectruimte. Op de flipover bij binnenkomst staat een imposant lijstje met gedragingen waar we ons allemaal aan dienen te houden. Ik zag de lijst pas de derde keer dat ik de ruimte in liep en stelde mezelf meteen vragen over het nut ervan. Nu ja, ik stelde eigenlijk maar één vraag: heeft dit nut?

Het lijstje ziet er ongeveer als volgt uit:
- op tijd
- elkaar aanspreken op zaken
- open en direct
- etc

Voorwaar, een krachtig rijtje! Het effect werd al enigszins ondermijnd door een paar toevoegingen, waaronder:
- Jacqueline haar pilletje geven.

Sowieso was deze lijst vanaf het begin al niet echt serieus te nemen. Wat stond er namelijk met grote letters boven?

GROUND RULES

Tja, ground rules. Alsof regels belangrijker worden als je ze in het Engels presenteert. En alsof regels belangrijker worden als het niet zomaar regels zijn, maar grondregels. Iets een grondregel noemen wekt de indruk dat er nog veel meer regels zijn – is niet zo – waar je ook rekening mee moet houden; een onuitputtelijke lijst waarvan we dan nu maar even de belangrijkste op een rijtje hebben gezet. Ground rules.

Dat is meteen een mooi excuus om zelf nog wat aanvullende regels te verzinnen die in de praktijk beter werken. Gewoon je uren maken en daarbij je eigen tijd indelen bijvoorbeeld. Zelf weten wanneer je even een blogje tussendoor typt bijvoorbeeld, zodat je daarna weer met frisse moed verder kunt met je projectwerk.

Ground rules. De grond heeft het voor het zeggen.

Zucht.

Comments