Del del del del del
Geplaatst | 28 november 2011 | 1 reactie
“Weet je vroegejjj…”
Zijn accent was oer-Rotterdams. Schrijven kon hij van geen kanten, vond-ie. En als hij het deed, dan deed hij er heel erg lang over. Tegenwoordig ging alles altijd veel te snel.
“En de mensen onthouden niks meer hè? Ze zoeken alles op en het wordt vluchtig. De kennis verdwijnt. Daar maak ik met wel druk over, ja.” Mijn gesprekspartner is een deelnemer het LPB-congres, van het Landelijk Platform voor Buurt- en Wijkgericht Werken. Het serieuze deel van dag 1 was achter de rug, tijd voor borrel en feest. En serieuze gesprekken.
“Maar vroeger mócht dat ook, sterker nog, je móest heel langzaam schrijven. Want daar zat je met je typmachine en je typlint en je was als de dood dat je een fout maakte, want dan kon alles weer helemaal overnieuw. Eerst moest je die zin heel mooi in je hoofd vormen en je moest ook al weten wat erna kwam, want anders was je de hele tijd voor niks aan het tikken.”
Zo was dat.
Mijn typlessen kreeg ik in een stoffig lokaal op een semi-automatische machine. Daar zat al een backspace-knop op, maar die gebruikte je liever niet. Het thuis oefenen op de machine ging niet thuis, maar bij opa en oma, want die hádden tenminste een typmachine. Vroegejjj.
Ik ben geen heilig boontje. De delete-knop is mij dierbaar. Ik ben van het type “eerst typen dan denken”. Globaal zit er iets in het hoofd, aan de slag. O nee, toch niet zo. Del del del del del, opnieuw. Na twee alinea’s kom ik erachter: het accent van dit stuk verschuift, het begin moet toch anders. Del del del del del.
Uit een onderzoek blijkt trouwens dat het (vaker) herschrijven van de beginregels een eigenschap is van gevorderde schrijvers. Leve de delete-knop, schouderklop.
Toch zou ik het een mooie oefening vinden. Typen, of schrijven, zónder dat je je tekst mag corrigeren. Van begin tot eind uitdenken. De structuur moet kloppen. Eerst zin 1, dan zin 2, alles netjes achter elkaar. Niet helemaal de goede volgorde gekozen? Jammer! Begin maar opnieuw of stop ermee. Wat een mooie, overdachte teksten zou dat opleveren. Je voelt de inspanning, onomkeerbaarheid en aandacht die de schrijver in zijn zinnen heeft gelegd.
Ik denk nog even door. SMS? Twitter? Facebook? Als je eraan begint, afmaken zonder correctie. Lullige berichtjes die je toch maar niet besluit te sturen zijn verleden tijd. Ineens kom je er achter hoe achteloos, ongeconcentreerd en slapjes je zelf al die tijd bezig bent met typen en corrigeren. En hoe achteloos anderen dit doen, want je ziet niet meer hun gecorrigeerde, maar hun ongezouten en foute teksten.
Ik schat dat ik tijdens het schrijven van dit artikel veertig keer heb moeten corrigeren vanwege slordig typen en daarnaast zeker twintig, herstel dertig keer woorden heb tussengevoegd, weggelaten of aangepast.
Dat hoort blijkbaar bij de ervaren schrijver. We kunnen niet anders meer. Maar of het er allemaal beter van wordt? Probeer het gewoon eens: vertraag je schrijven, denk na, heb aandacht voor je woorden en je zinnen, corrigeer zo min mogelijk.
Zou je er beter van gaan nadenken? Worden de zinnen mooier? Levert het tijd op? Zou ik mijn eigen teksten beter gaan onthouden? Ik ga het doen. En laat jullie weten wat het oplevert.
Comments
1 reactie op “Del del del del del”
Huur me in
Stel een vraag via het formulier
of: Bel 06 52 44 66 12
Bas op dit moment
Op deze site
Laatste blogs
- #bayche na 115 minuten: F'jes voetbal zonder middenveld.
- Tweets over #bayche net zo saai als de wedstrijd... Wilde ik zeggen. Goal.
- Yep! RT @zin_en_onzin: Als de openingsceremonie een voorbode voor de wedstrijd is, wordt het een klassiek, saai spelletje vanavond.
- RT @zin_en_onzin: Als de openingsceremonie een voorbode voor de wedstrijd is, wordt het een klassiek, saai spelletje vanavond. #BayChe #CL
- @datishumor :-)
9 februari 2012 om 11:56
Nou… ik heb het geprobeerd, maar het valt nog niet mee.