Dooi-aanval

Geplaatst | 14 februari 2012 | Reacties uitgeschakeld

Oorlog en strijd zijn een belangrijk onderdeel van onze taal. Als we een strategie bepalen, een markt veroveren, de degens kruisen, zijn we behoorlijk gewelddadig bezig. Voetbal? Oorlog!

Gisteren stond weer een oorlogszuchtig woordje op mijn vizier. Het zat al een tijdje in de lucht, doemdenkers hadden het al aangekondigd. Ik stapte met mijn dochter naar buiten om naar de kinderopvang te lopen en daar werd ik overvallen door een nietsontziende dooi-aanval.

De dooi-aanval is een bijzondere in het rijtje oorlogstaal. Ik ga hier niet de hele etymologie uitpluizen, maar ik kan me voorstellen dat het oorspronkelijk ‘dooi-inval’ was. Een dooi die invalt is overigens niet minder strijdlustig dan een dooi die aanvalt.

De dooi-aanval roept een paradoxaal beeld op en daarom is het een bijzonder woord. Een gemiddelde strategische of tactische aanval voer je uit om iets te veroveren. Het idee achter een tank-aanval is dat de heuvel aan het eind van de dag vol staat met tanks. De luchtaanval heeft als doel dat de lucht uiteindelijk het territorium is van de aanvallende partij, die daar vervolgens dagelijks vrijelijk in kan rondvliegen. Een grondoffensief van de NAVO betekent dat die bewuste grond binnen niet al te lange tijd vol staat met NAVO-soldaten.

Maar nu de dooi-aanval. Binnen afzienbare tijd (wat een snelheid!) nadat de verzengende dooi zijn offensief is begonnen, is alles weg. Er is niets meer, ook geen dooi. De dooi offert zich op om het vuile werk op te knappen en verdwijnt daarna voorgoed. Logistiek gezien een briljante actie (geen gedoe met oorlogsslachtoffers en terugtrekkende troepen) maar vooral: ontstellend mooi.

Comments